ریلکه: «برای اینکه یک انسان انسان دیگری را دوست داشته باشد: این شاید سخت‌ترین کار ما باشد… کاری که همه کارهای دیگر برای آن آماده‌سازی هستند.» نوشت به شاعر جوانی که یک قرن پیش از او نصیحت می کند. بالدوین یک نسل بعد، همانطور که خودش هشدار داد: «دوست داشتن و دوست داشته شدن خطری بزرگ است، مسئولیتی بزرگ». مطابق با کار عشق.
از آنجایی که مخاطرات بسیار زیاد است، از آنجا که ما به شدت درگیر قدرت و شکنندگی عشق هستیم، مرتباً خودمان را دچار سردرگمی می‌کنیم که این همه معنی دارد و از ما چه می‌خواهد. ما عشق را زیاد اشتباه می گیریم – تحسین، جاذبه، نیاز. ما سرگردان می شویم و بارها و بارها در شکاف خائنانه بین ایده عشق – ایده ای مملو از هزاران اسطوره های فرهنگی – و واقعیت عشق با همه کار و مسئولیتش می افتیم.
چگونه می توان شکاف را پر کرد و به وضوح از میان همه سردرگمی ها دیدن کرد رکسان گی در یکی از قسمت های جمع آوری شده در کاوش می کند نظرات: یک دهه جنجال، انتقاد و تماشای امور خارجی (کتابخانه عمومی – تفسیر روشنگر او درباره فرهنگ و سیاست عامه، سرشار از تأملاتی در عمیق ترین و ابدی ترین لایه های تجربه ما.
یک قرن و نیم پس از جین ولز کارلایل، بسیار درخشان ارائه شده است تفاوت بین دوست داشتن و عاشق بودنیک خواننده 43 ساله عصبانی با همان گیج به رکسان رو می کند و امضا می کند عشق زندگی من کجاست لعنتی؟ با توجه به اسطوره ظالمانه “یکی”، روکسان پاسخ می دهد:
ما در فرهنگی زندگی می کنیم که ایده عشق و این ایده را ایده آل می کند که یک شخص واقعی وجود دارد که شما را کامل می کند، تمام رویاهای شما را برآورده می کند و شما را برای همیشه دوست خواهد داشت. از همان دوران کودکی به ما گفته می شود که عشق واقعی ما جایی است و منتظر ماست، بنابراین ما مشتاقیم که آنها را پیدا کنیم، بدانیم تجربه عشق واقعی چیست، بدانیم که شما انتخاب درستی کرده اید. حقیقت عشق این است که اغلب گیج کننده و ناشناخته است. شاید هرگز متوجه نشوید که آیا انتخاب درستی کرده اید یا خیر. اما وقتی عشق واقعی باشد، بدون در نظر گرفتن همه ناشناخته ها در آغوش می گیرید.
او که “آنقدر زندگی کرده و دوست داشته است که بفهمد بین ایده عشق و واقعیت عشق تفاوت وجود دارد” می افزاید:
شما هرگز نمی دانید که آیا یک ازدواج یا یک رابطه مادام العمر دوام خواهد داشت یا خیر. می توانید آن را بخواهید. شما می توانید سخت تلاش کنید تا یک رابطه به نتیجه برسد و بهترین نیت ها را داشته باشید، اما ممکن است همه چیز درست نشود، اما این بدان معنا نیست که وقت خود را تلف کرده اید یا شکست خورده اید.
[…]
وقتی با کسی ملاقات می‌کنید و شروع به قرار ملاقات می‌کنید، نمی‌دانید همه چیز به کجا می‌رود… خیلی مهم است که بدانید از یک رابطه چه می‌خواهید، اما همچنین باید فضایی را برای رشد رابطه ایجاد کنید بدون اینکه نگران باشید که چه چیزی می‌خواهد یا به دست می‌آید. اتفاق می افتد تبدیل به اتصال.
او خاطرنشان می کند که یافتن عشق زندگی شما مستلزم درک و تعهد به آنچه لازم است – بی اندازه ای که لازم است – برای یک عمر دوست داشتن کسی است. این نمی تواند بدون رسیدن به تعریف شخصی از عشق که با آن زندگی می کنیم و در آن زندگی می کنیم، انجام شود. (تعاریف مورد علاقه من از آیریس مرداک، رابرت گریوزو تام استوپارد.)
روکسان که خود را “رومانتیک پرشور و احمق” می‌داند، تعریف خودش را ارائه می‌کند که بر تفاوت بین دوست داشتن و عاشق بودن تأکید دارد:
دوست داشتن کسی به معنای تصدیق نقشی است که او در زندگی شما ایفا کرده یا ایفا کرده است و به آن حضور احترام می گذارد. گاهی اوقات عشق یک وظیفه به نظر می رسد، اما آن چیزی است که شما مایل به انجام آن هستید. گاهی اوقات کار سختی می‌طلبد، اما شما حاضرید این کار را انجام دهید. عشق ثابتی است که وقتی کسی را که دوستش داری دوست نداشته باشی به آن پایبند می‌شوی. عشق شناخت راه هایی است که از طریق آنها، چه خوب و چه بد، کسی در زندگی شما نقش داشته است.
عاشق بودن وحشی، نفس گیر، دیوانه کننده است. وقتی به مردت فکر میکنی، وقتی او را می‌بینی، وقتی او را در آغوش می‌گیری، پروانه‌هایی در شکمت است. وقتی پوست شما به هم می رسد برق است. این لبخند زدن به شخص شما با چشمان گشاد و قلبی باز و دیدن لبخند زدن آنها به شما است. میل به گرفتن دست کسی است، حتی وقتی دستت گرم است، کمی عرق کرده است. شهوت است و حرارت میل، میل، میل. این است که ببینی کسی واقعاً کیست، بهترین و بدترین قسمت های او و انتخاب این که از هر چیزی که می بینی نگاه نکنی، فعالانه هر چیزی را که می بینی در آغوش بگیری… این است که بخواهی بهترین نسخه از خودت برای شخصت باشی، بلکه برای او خودت، مخصوصاً برای خودت… این غرور است که به موفقیت‌های آنها احساس میکنی و به همان اندازه که برای موفقیت‌های خود خوشحالی میکنی، اگر نه بیشتر. درد آنها به درد شما تبدیل می شود… این غریزه است. فقط حسش میکنی شما آن را در استخوان های خود می دانید. این کامل نیست، اصلاً، نیازی نیست که باشد. این همان چیزی است که شما را پر می کند.
او به این طبقه‌بندی، اسطوره‌سازی‌شده‌ترین تجلی عشق را از نظر فرهنگی می‌افزاید – ایده هم‌روح، بسیار لغزنده، دقیقاً به این دلیل که ارتباط نزدیکی با ایده گریزان روح. او نوشت:
جفت روح کسی است که عمیقاً بخشی از شماست که احساس می کند عضوی حیاتی در خارج از پوست شما زندگی می کند. آنها گرم ترین قسمت خورشید، شمال واقعی شما، خانه شما هستند، جایی که هرگز آن را ترک نخواهید کرد، مهم نیست که شرایط مادی رابطه شما چگونه است. همنوع شما همان کسی است که منتظرش هستید، زیرا می دانید که هر اتفاقی بیفتد، ارزش صبر کردن را دارد. هم‌روح شما کسی است که انتخاب می‌کنید زیرا همیشه به او نگاه می‌کنید و فکر می‌کنید: “شما… اینجا هستید.”
او توصیه‌های خود را با این سلب مسئولیت عاقلانه و حساس به پایان می‌رساند که در نهایت هر یک از ما مسئول تعریف خود از عشق، درک شخصی خود از معنای عشق و دوست داشتن و عشق ورزیدن هستیم – پیروزی دشوار خود. در میان سردرگمی ابدی دانستن اینکه واقعاً چه می خواهیم.
کامل با شاعر دونالد هال راز عشق پایدارفیلسوف مارتا نوسبام چگونه بفهمیم که واقعا کسی را دوست داریو شعر خیره کننده دیوید وایت “عشق واقعی،” سپس از خلیل جبران بازدید کنید شجاعت برای غلبه بر عدم اطمینان عشق و هانا آرنت چگونه با ترس اساسی از دست دادن در قلب عشق زندگی کنیم.
