پاییز امسال برای مدت کوتاهی حس بویایی خود را از دست دادم. کووید البته در آن چند روز به حالت کسالت حسی فرو رفتم. به پد تای که سفارش داده بودم خیره شدم، نمی‌توانستم نت‌های لیموترش یا سس ماهی، آن طعم‌های دوران کودکی‌ام را تشخیص دهم. من بینی ام را داخل یک چای کیسه ای زنجبیل فرو کردم که هیچ عطری تولید نمی کرد، نمی توانست. بعضی از بوها، خوشحال شدم از شر آنها خلاص شدم. دفع خوب سطل زباله پر شده؛ من از بوی تعفن سگ خیس از حوله ای که کنار اجاق تکان می زند پشیمان نیستم. اما بیشتر از همه، این از دست دادن یک تغییر غیرمنتظره در هویت را در من بیدار کرد. من حتی نمی توانستم آن را بو کنم خودم.
من که بودم بدون اینکه بوی دئودورانت اسطوخودوس من عرق روز را بریزد؟ بدون شیرینی یک نوار مربا از ناهار دخترم، باقی مانده بوی بد قهوه روی نفسم؟ استریل بوی خود من مثل تغییر رنگی تکنیکی دوروتی به صورت معکوس، منحرف کننده بود. سادگی دنیا من را ویران کرد.
من شنیده ام که مردم عاشقانه شریک زندگی خود را با رایحه هایشان توصیف می کنند، آن کیمیاگری غیرقابل تعریف فرمون ها و رایحه ها. در رمان های عاشقانه، بوی زنان با گل مقایسه می شود. نرها، روی درختان صنوبر در اواخر دسامبر. وقتی احساسی قوی ما را فرا می گیرد، خاطرات خود را با رایحه، صمیمی ترین معامله، مرتبط می کنیم. شما می توانید از دور به یک شخص نگاه کنید، اما برای اینکه واقعا بوی او را حس کنید، باید شکاف را از بین ببرید.
اولین عشق من به CK1 اختصاص داشت، یک عطر مرکباتی که در دهه 90 محبوب شد. برای من مدرسه راهنمایی گاهی تی شرتش را به من قرض می داد و من قبل از شکار بینی ام را مثل سگ شکاری در یقه فرو می کردم. در آن زمان، همه ما به تازگی با دنیای بادی میست آشنا شده بودیم و خودمان را با اسپری های مشتاقانه بین کلاس ها غرق می کردیم. وقتی به دوران راهنمایی فکر می‌کنم، هنوز هم انتظار دارم که با آن پات‌پوری زنجبیل هاوایی مخلوط با تراشه‌های مداد و فانک جویدنی کتاب‌های درسی ده‌ها سال روبرو شوم.
به عبارت دیگر، بوی زندگی ما حکایت دارد. اگر وارد خانه‌ای شوید که هرگز در آن نرفته‌اید، سرنخ‌هایی از زندگی ساکنان پیدا می‌کنید – غذاهایی که می‌خوردند، شمع‌هایی که روشن می‌کردند. این داستان عطری به وضوح رنگ دیوارها احساس می کند. وقتی صحبت از عطرهای خودمان می شود، چه داستان هایی را شکل می دهیم؟ رایحه های امضای ما در مورد ما چه می گویند؟
*
کلمات زیادی برای توصیف بو وجود دارد. سیلو. بوی بعد از باران پر سر و صدا مشک میاسما. برای سرگرمی، گاهی اوقات توضیحات عطر را می خوانم. تعجب می کنم: آیا من واقعاً تفاوت بین گل رز و گل رز معمولی را می دانم؟ عنبر چه بویی دارد؟ و دقیقاً چگونه می توانم نت قلبی را در مقابل نت پایه تشخیص دهم؟
اخیراً متوجه یک دغدغه فرهنگی با رایحه شده‌ام: TikToks که به تاریخچه عطر اختصاص دارد، تأییدیه‌های مشهور ادکلن‌ها در فهرست A، وعده‌های تنظیم خلق و خو از طریق رایحه‌درمانی. اگر بخواهم حدس بزنم، فکر می‌کنم این وسواس بویایی ربطی به میل ما برای فردیت در دنیایی بسیار پراکنده دارد. ما معتقدیم که رایحه‌های ما می‌توانند چیزی منحصر به فرد را در مورد ما آشکار کنند، همانطور که انیاگرام یا طالع بینی ممکن است.
شاید برای اولین بار در تاریخ بشر، از طریق شگفتی های پیچیده سرمایه داری، عطر بیشتر قابل دسترس باشد. این روزها نه فقط برای افراد ثروتمند، تقریباً هر وسیله مراقبت شخصی را می توان معطر کرد – کرم اصلاح، رژ لب، دستمال مرطوب صورت، تامپون. آیا جای تعجب است که برخی از ما اسیر رایحه های دنیا شده ایم؟
*
در مورد عطرها به دوراهی رسیده ام. برای یک سال گذشته، من از یک عطر رز چسبنده استفاده می‌کردم که به دلیل عدم تصمیم‌گیری در یک بوتیک لوکس انتخاب کردم. من آنقدر گیج شده بودم، بینی ام آنقدر معتاد به تفاوت های ظریف بود که هر چیزی را که در آن زمان کمترین توهین به نظر می رسید، چنگ می زدم. اما وقتی آن را می پوشم، احساسی مثل خودم ندارم. من این تصور را دارم که یک مستمری بگیر شیک پوش زیر سایه من قدم می گذارد و قطار را ترک می کند. پس از بهبودی از کووید، دوباره سعی کردم از عطر گل رز خود استفاده کنم اما مجبور شدم به سرعت آن را کنار بگذارم. این عطر برای شخص دیگری دوست‌داشتنی خواهد بود، اما اکنون فقط حالم را بد کرده است.
من با پیدا کردن یک عطر جدید مشکل داشتم. چیزی که در دهه بیستم از آن لذت می بردم – گل، گیاهان، مرکبات – با آنچه اکنون لذت می برم یکسان نیست. من مشتاق پیچیدگی و اشتیاق هستم. آرزوی زشتی را دارم این باید حیله گر و کمی خطرناک باشد، نوع درستی از والس تلخ، در تاریکی. من ده ها عطر را در چند ماه گذشته تست کردم، اما فایده ای نداشت.
اما پس از آن، یک روز صبح، در زمانی که جاده‌ها خالی بود و هوا هنوز رطوبت شب را داشت، از طریق کشور مزرعه غرب میانه رانندگی کردم. همانطور که خورشید شانه هایش را به سمت افق بالا می اندازد، آن را بوییدم، ترکیبی که باعث شد چشمانم گشاد شوند، حواسم گزگز شود. تقریبا ماشین را متوقف کردم. چگونه آن را توصیف کنم؟ زمین مرطوب، چوب تازه شکافته شده، درخشش کاراملی آتش کمپ، مشک لباس های قدیمی.
من از آن زمان به دنبال این عطر هستم. آیا می توان این همه چیز را همزمان تقطیر کرد؟ یا مثل گرفتن جادو در کوزه زنگ است؟ تا حدی، این بو محصول مجموعه‌ای از شرایط خاص بود، یک ارتباط بویایی به اندازه یک خاطره بی‌نقص و زودگذر.
*
شاید ایده یک رایحه خاص کمتر به مه هایی باشد که روی بدن خود می زنیم و بیشتر به آنچه که بدن ما در هر روز منتشر می کند، باشد.
وقتی دخترم قبل از مدرسه من را در آغوش می گیرد، بینی ام را در پوست سرش فرو می کنم. لوسیون او؟ مواد شوینده لباسش؟ چیزی که بوی او را منحصر به فرد می کند مال او? با مادرم، از طریق هر عطری که استفاده می‌کند، می‌توانم ذات اصلی او را استشمام کنم: گرما، عرق، آن دسته گل دارچین و آویشن که به اندازه خانه احساس می‌کند. شما نمی توانید این عطرها را بطری کنید.
شاید برخی رایحه‌ها فقط برای عده معدودی از طریق کار طاقت فرسا، رعایت دقیق و عشق آشکار شود. برای ایجاد بو حداقل به دو بدن نیاز است: یکی که آن را تولید می کند و دیگری که آن را مصرف می کند. کلمه “عطر” از مجموعه ای از کلمات لاتین به معنای “از طریق دود” گرفته شده است. بنابراین، شاید اینگونه همدیگر و خود را پیدا کنیم. از طریق دود و سردرگمی در هم ریختگی روزانه.
به همان اندازه که رایحه می تواند در جای خود لانه کند، به نظر می رسد که زمانی که از تشریفات جمعی نشأت می گیرد، قوی تر عمل می کند. من به تکان دادن چوب های جوس در معبد فکر می کنم. کلر تخلیه شده از لباس های شنای آویزان در رختکن؛ سس در طول تعطیلات روی اجاق گاز می جوشد. یک سفر جاده ای تابستانی در یک مینی ون پر از خاله ها، مادربزرگ ها، پسرعموها، که هر کدام بوی امضای خود را منتشر می کردند، پر شده بود. در آغوش گرفتن معطر ساقدوش ها قبل از عروسی. در نهایت، قدرت یک عطر به دلیل منحصر به فرد بودن آن نیست، بلکه از نحوه بافته شدن خود در میان رایحه‌های مورد علاقه دیگر زندگی ما ناشی می‌شود و هماهنگی بی‌پایانی ایجاد می‌کند که در آن همه ما رایحه‌های ثانویه اما ضروری هستیم.
تائو تای یک نویسنده و ویراستار در اوهایو است، جایی که با همسر و دخترش زندگی می کند. اولین رمان فوق العاده او، بانیان ماه امسال بیرون آمد تائو همچنین برای Cup of Jo نوشت پدران غایب، سبک های مادرانو محبت جسمانی. می توانید در خبرنامه او مشترک شوید اینجا.
PS تست رایحه عطرو چیزی که جوانا بیشتر از همه از آن تعریف می کند.
(عکس از MaaHoo/Stocksy.)
